Hirudoterapia czyli leczenie pijawkami, obecnie przeżywa renesans. Niezasłużenie ta stara, naturalna i bardzo skuteczna metoda leczenia uległa zapomnieniu. Źródła historyczne o leczeniu pijawkami sięgają bardzo dawnych czasów. Archeolodzy podczas badania piramid w Egipcie znaleźli w grobowcach faraonów rysunki, przedstawiające wykorzystywanie pijawek jako środka leczniczego. W starożytnych Chinach, Indii, Grecji, Rzymie hirudoterapia była stosowana w bardzo szerokim zakresie. Hipokrates - ojciec medycyny, napisał oddzielne dzieło „Sposoby zastosowania leczniczych pijawek “. Inny sławny patriarcha medycyny wschodniej Awicenna w książce „Kanon nauki medycznej. Księga leczenia “ tak samo duże znaczenie przyznał leczeniu pijawkami. Książka ta prawie do XVII w. była podstawowym podręcznikiem dla medyków. Z Cesarstwa rosyjskiego co roku do Europy Zachodniej wywożono około 70 milionów pijawek. Były one bardzo popularne we Francji, gdzie w ciągu roku zużywano ich od 80 do 100 milionów.

         Jednakże przy szybko rozwijającym się przemyśle farmaceutycznym ten sposób leczenia został wykreślony z praktyki medycznej. Środki chemiczne zawojowały rynek i jednocześnie prowadziły medycynę w ślepy zaułek. Rosła liczba chorób przewlekłych, leczenie których często było nieskuteczne. Ludzkość coraz częściej zaczęła zwracać się w stronę medycyny naturalnej oraz w stronę przyrody. Przecież jeszcze Hipokrates powiedział, że „lekarz leczy – przyroda wyleczy“.